Yagmur Ormanlari

Costa Rica'da ilk duragimiz Monteverde idi. San Jose'den su otobusle yola ciktik.

Costa Rica'da da bizde oldugu gibi yolda mola veriliyor. Bu fotograf bir moladan. Monteverde'de bulutlar daglarin bir kismina yogunlasiyorlar. O bolgeler bulutlarin icinde. Bu yuzden de adi aslinda Cloud Forest olarak gecmekte. Bu ormanlar, su ana kadar gordugum en yogun yesile sahip. Cogu zaman gokyuzu gozukmuyor. Yer, gok yesil bu ormanlarda. Tabii tek bir kuru nokta yok. Yogun nemli, 10 derece sicakliginda, devamli yagmurun cisiledigi bir orman.

Iste fotograflarla bulut ormanlari...

Yagmur ormanlarinda yukarida sagda goruldugu uzere, bir agac uzerinde 50 ile 70 arasi farkli bitki turu yasamakta. Agacin her katmani farkli farkli.

Bir de yagmur ormanlari uc kisimli. En alcak kisim en nemli bolum, az isik alan bolum. En yuksek bolume canopy denilmekte. Su asagi fotograf ust bolumden gorunus. Tabii her kisimda farkli bitki turleri ve canlilar yasiyor. Ust kismi gormek icin zipline turlari duzenleniyor. Adrenalin severler icin zipline yapilmasi gerekenler arasinda Monteverde'de.

Son bir iki soz: Costa Rica'nin en soguk bolgesi burasiydi. Geceleri cok ruzgarli oluyor. Ocak Subat yagmurun en az oldugu zamanlar. Costa Rica'nin en gorulesi bolgesi de burasi.En az 3 gun kalinmali. Simdilik bu kadar.

ohhh vooohmaaannn

Gunun dilime pelesenek olan sarkisi Kaybedenler Klubunden. Soundtrack albumu blues agirlikli pek bir leziz olmus. My Woman haricinde, Wake ve Get misunderstood da hic fena degil.

Fena yakaliyor, bagimlilik yapiyor. Ohhh womannn diyorum sabahtan beri. Hem kizin, hem oglanin ses tinisi cok hos.




Kaybedenler Klubu de film olarak fena degil. Istanbul manzalari, Kadikoy sokaklari, yeni cagin iliskileri, yeni cagin Turk erkekleri ("gitme" diyemeyen) iyi yansitilmis. Bu yeni cagin Turk erkekleri daha coook kiz kaciracaklar ulkeden.

Ben Istanbul'lu olmadigim halde Kadikoy sokaklari en zevk aldigim, rahat ettigim yer Istanbul'da. Istanbul'da cogu zamani orada gecirenler icin daha bir cagrisimli olabilir film.

haberin var mi?

Bazi gunler kafamin icinde calinan sarkilar esliginde uyaniyorum. Kim seciyor bu sarkiyi gece boyunca kafamda bilmiyorum. Bu sabah kafamin icinde tekrar tekrar calinan sarki "haberin var mi" idi. Fikret Kizilok'un neredeyse 20 yildir faniyim. Bilmedigim sarkisi yoktur. Bu da iclerinde en sevdiklerimden. Giriste celloyu cok seviyorum. Sonrasinda gelen Orhan Gencebay tarzi nagmeyi de. Bagirarak soylemeyi de. Icimden de gunun sarkisi modunda paylasmak geldi.

Ahmed Arif'in sozleri Fikret Kizilok'un muzigiyle Haberin var mi gelsin!!!



Buyuksun Fikret Kizilok!!!

Bal

Bu filmin basrolunde ne Erdal Besikcioglu var, ne de Yusuf'u canlandiran kucuk oyuncu. Basrol tamamen Camlihemsin'in dogasi. Semih Kaplanoglu cok guzel kullanmis doga'nin guzelligini. Camlihemsin'e de gidelim, gorelim, ormaninda kaybolalim, irmak kenarinda serinleyelim istegi uyaniyor insanda. Bolgenin tanitimina cok degerli bir katki. Ormanin ici, bana yagmur ormanlarini hatirlatti. O kadar uzaga gitmek gerekmiyormus meger boyle bir ormani gormek icin.

Filmin icindeki sessizlik bogucu bir sessizlik degil. Doganin ezgisi filmin muzigi olmus. Tum goruntuler ustaca. Anlatilan hikaye hemen sariyor insani ve  film akip gidiyor.  Sanirim uclemenin ilk filminde ben biraz bunalmistim. Fazla Nuri Bilge kokuyordu ilk film, ama Bal daha otontik daha bir Semih Kaplanoglu geldi bana. Hikaye yavas yavas oturmus. 

Filmdeki oyunculuklar cok sahici, cok dogal. Sanki o aile Camlihemsin'de yasiyor da, biz de onlari bir pencereden izliyormusuz havasi var. Filmde, Erdal Besikcioglu hayranligimiz daha bir katmerlendi. Sevgi dolu, oyunbaz bir babayi layigiyla yerine getirmis. Sara krizi gecirme sahnesinde cok basarili. Kucuk oyuncu Yusuf sanki film setinde degil gibi. Kurdele alma istegi, herkesin onunde daha bir alevlenen kekemeligi, bir turlu kurdeleyi alamamasi, kendi kurdele alma telasimi hatirlatti bana. Kurdele alip sevincle eve kostugumu hatirliyorum ayni Yusuf gibi. Bir cocugun kekemeligi de ne sikintili bir durum. Amerika'da ilkokullarda konusma terapistleri var. Herhangi bir konusma bozuklugunda, ya da soylenemeyen harflerde onlar devreye giriyor. Keske Turkiye'deki ilkokullarda da boyle konusma terapistleri olsa.

Filmde evin babasini bekleme surecinin stresi de guzel yansitilmisti. Ve kapanis sahnesi bir tablo gibi.

Filmde sut icmeyi sevmeyen Yusuf, kumesten taze yumurta alir, ve agzina bir parmak bal calar. Boylece Semih Kaplanoglu'nun Sut-Yumurta-Bal uclemesi son bulur. Bal bu ucleme icerisinde benim favorim oldu. Balin fragmani soyle:



Sonsoz: Aldigi tum odulleri sonuna kadar haketmis cok huzurlu, cok sevimli bir film. Hersey yerli yerinde filmde.Eline saglik Semih Kaplanoglu!!!

dallari basti bahar

Bahar geldi, tum agaclar ciceklendi buralarda. Cicekler mis gibi kokuyor caddelerde, parklarda. Dun arabada giderken su kareyi cektim.Hem araba kullanip hem fotograf cekince boyle bir kare cikmis. Gunun karesi tadinda paylasayim.

Uzunca bir yol. Sagli sollu dallari ciceklenmis agaclarla kapliydi. Goz alabildigince beyaz ciceklerin arasindan gecmek yasamin guzelligini hissettirdi.

Behzat C.

Amerika'ya geldim geleli ilk kez bir Turk dizisi izliyorum. Ankara ozlemine birebir geliyor dizi. Benim alisveris ettigim yerlere gidiyorlar, yemek yedigim restoranlara, kafelere ugruyorlar. Kizilay'a, Sakaraya'ya, Ulus'a, Tunali'ya, Bahceli'ye her bir yerlere gidiyorlar. Sanirim fotograf makinesiyle cektiklerinden insanlar arasinda cekim yapmalari daha kolay oluyor. Merak ediyorum Ankara'lilarin reaksiyonunu bu dizi cekimlerinde.

Tabii ben geldim geleli Ankara cok degismis. Her kose basi Alisveris merkezi olmus. Mesela Sevket'in calistigi AVM'yi hic bilmiyorum. Dizi Ankara'nin bilmedigim ne cok yonu varmis diye dusunduruyor. Bilmedigim ne cok yasamlar, semtler varmis Ankara'da. Ne cok sey yapmamisim Ankara'da. Bazi seyleri iyi ki yasamamisim, bazilarini kacirmisim. Bizim bolumun elemanlari duzenli pilli dinlemeye giderlerdi mesela. Hic gitmedim onlarla. Kacirmisim canli pilli bebek dinlemeyi. Maltepede ki pavyonlarin onunden cok gecmisimdir de, iclerine tabii hic girmedim. Ama hep merak etmisimdir:) Behzat C sayesinde Ankara pavyonlari nasilmis ogreniyoruz:) Pavyondayken Gonul hep ayni sarkiyi soyluyor yalniz, degistirse arada bir iyi olacak.

Erdal Besikcioglu resmen dokturuyor dizide. Bu ne kadar iyi oyunculuktur ya!! Harun'un, Akbaba'nin ve Hayalet'in de tiyatro egitimleri aldigi nasil da belli oluyor. Dizide de Ankara devlet tiyatrosunun agirligi hissediliyor. Ankara'nin en ozledigim yanlarindan biri muhtesem devlet tiyatrolaridir. Tum oyuncular cok kalitelidir. Ah Ankara'da olup Bir Delinin Hatira Defteri'ne gitmek vardi.

Dizinin favori bolumu benim icin 10.bolumdu. Politik anlamda cok cesurlardi o bolumde. Profesorun olduruldugu bolum de bilineni gosterme anlaminda iyiydi. 4.bolumun son sahnesi de cok damardi. Akbaba dokturmustu. Bazi bolumlerdeki cinayet vakalari gereginden fazla dalli budakli oluyor. Turkiye'de o kadar alengirli cinayet isleniyor mu bilemiyorum. Bazen sonunu iyi baglayamiyorlar. Cok calistiklari belli. Bu da son bolumlerde kalite dususune sebep oluyor. Sule ilk bolumlerde bilge bilge laflar ediyordu, artik kalmadi o aciksozlulugu. Kufurlerde de bir azalma goruluyor, ben dizideki tum kufurleri seviyorum. Dizi  90 dakika yerine 60 dakika falan olsa belki kalite dususu bu kadar olmaz. Dogrusu izlerken de bazen bu sure uzunlugu yoruyor adami. Turk dizileri amma uzun ya. Bu arada Behzat'la Bahar'in kimyasi hic tutmuyor. Bahar'i hic sevmiyorum, bir sekilde gonderseler diziden. Savci Esra daha uygun Behzat'a.

Pilli Bebek'ten Bak ile bitirelim.


Sonsoz: Bir CSI , bir Dexter degil belki ama bir Ankara polisiyesi Behzat C. Sirada Emrah Serbes'in Son Hafriyat'i ve Her Temas Iz Birakir'ini okumak var.

Gitmek -My Marlon and Brando

Birkac yil once bir Iran'li arkadasim tavsiye etmisti filmi. Cok merak ettim, ustune okudum, youtube'da Ayca'nin roportajlarini izledim ama bir turlu filmi elime geciremedim. Onca aradan sonra sonunda izledim. Bu ne muhtesem filmdir, bu ne etkileyiciliktir. Ilk birkac dakikasinda icine aliyor izleyiciyi.

My Marlon and Brando bir ask filmi. Hem de ne ask!!! Ayca ile Hama Ali bir film projesinde karsilasirlar. Ayca Istanbul'da yasayan bir tiyatro oyuncusudur. Hama Ali ise Kuzey Irak'li bir oyuncudur. Film cekimi sirasinda birbirlerine asik olurlar ama sonrasinda Hama Ali ulkesine geri donmek zorunda kalir. Telefonlar, mektuplar, video'ya kaydedilmis mektuplar esliginde haberlesirler. Ama Ayca artik hasrete dayanamaz ve Irak savasi sirasinda Irak'a onu gitmeye gider. Film bu gidisin oykusudur.

Ilk 40 dakikasi Istanbul'da gerisi yollarda gecmekte filmin. Istanbul'daki kacak gocmenlerin durumu icler acisi. 400 kacak dokuntu bir apartmanda hep birlirkte yasiyor.Ne kadar cok aci cekiyorlar. Hatirliyorum 2006'da bir tirin icinde onlarca kacak insan trafik kazasinda olmustu Turkiye'de. Kacak olduklari icin Turk basini onlara sanki hayvanlar olmus gibi davranmisti. Kazadana birkac saat sonra bahsedilmemisti bile olaydan. Bazen ne kadar da umursamaz(ignorant) oluyoruz.

Her neyse film belgesel tarzda cekilen bir film. Ayca ve Hama Ali'nin de asklari gercek hayattan. Film boyunca Ayca'nin ask mektuplari yureklere dokunuyor. Sinir kapilarinda ve Iran'da hissettigi tedirginlikleri, gozunden akan yaslari, olaylar sanki benim basima geliyormus gibi izledim. Ayca, cok cok iyi bir oyunculuk sergilemis, zaten bol bol en iyi kadin oyuncu odulu almis festivallerden. Hama Ali'de cok sicak kanli biri. Hama Ali'nin videoya kayit edilmis mektuplari da cok sevimli, cok icten. Videolardaki konusmalari ile insanin hemencecik kani kayniyor ona.

Bu film Istanbul-Habur Siniri-Van-Iran guzergahinda geciyor. Daglar ve manzaralar super. Insanin cikip gidesi geliyor o bolgeye. Yol boyunca Iran'li ve Irak'li tum soforler bir kaset koyalim mi abla deyip, direk Ibrahim Tatlises'i dinlettiriyorlar Ayca'ya. Buradan tanidigim tum Iranli ve Iraklilar arasinda Ibo tam bir fenomen. Inanilmaz birsey. Ben Turkiye'denim deyince ilk cakan sozcukler Ibrahim'i cok seviyoruz oluyor. Gundeme de dokunalim ucundan.

Asagida filmin fragmani. En sevdigim mektup okunmakta.  Bir de filmde bir mezarliga su dokme sahnesi var ki, yuregim daglandi.


Sonsoz: Leyla ile Mecnun'un aski gibi bir askin oykusu ve tabii ki cok guzel bir yol hikayesi. Film siddetle tavsiye edilir.

Pi Gunu (3.14)

Bugun 3. ayin 14. gunu, yani pi gunu. Ezilen insanlarin gunu olur da matematigin demirtaslarinin olmaz mi? Pi cok ozel bir sayi. Boyutu ne olursa olsun her cemberin cevresinin capina orani  pi'yi verir. Dairenin alaninin yaricapa bolunmesi de bu kutsal sayiya denk gelir. Her ne kadar Arsimed bu sabiti hesaplamis gorunsede eski Misir'da bu oran siklikla kullanilir. Su websitesinde dogum tarihinizi pi'nin ilk 200 milyon basamaginda ariyor ve sizin dogumunuzun pi'nin neresinde oldugunu gosteriyor.

Boyle bir gunun kutlandigini Amerika'ya gelince ogrendim. Pi ingilizce (pay) diye okunuyor, sunumlarda hala pi diyesim geliyor. Her neyse bizim muhendislik klubu ogrencileri, hem eglencesine hem de diger aktiviteleri icin para toplamak icin bugunu soyle kutluyor:Gonullu ogrencilerin yuzune 1 dolar kasiligi pay atiliyor.

Fotografda payi firlatan muhendisligin dekani. Dusunuyorum da Turkiye'de  universitenin dekani yanimizdan gecince tir tir titreriz. Hele ben asistanken, dekan bolume gelince bolum baskanindan asistanlara dogru yayilan bir korku cemberi olurdu. Burada ise ogrencilerle eglenen, gulen, sakalasan, sorunlarini dinleyen, onlara destek olan ogretim uyeleri var. Hiyerarsik korkular burada pek hakim degil.  Amerika'yi Amerika yapan ve bizi buralara baglayan da bu tur yaklasimlar bence.

Sonsoz: hayirli pi gunu:) amin!!!

Doga'dan ezgiler

Bu hafta okulun muzik bolumunun bir konserine gittim. Kizilderili flutleri calan bir grubun konseriydi. Dogrusu umdugumdan cok daha fazla zevk aldim.Grubun ismi Branches Breath'di. "Dallarin Solumasi" gibi siirsel bir isim.

Konser boyunca en az 50 cesit flut caldi grup uyeleri. Her parcada degistirdiler flutleri.  Flutlerin hepsi agac dalindan yapilmaydi.

Grup uyelerinden biri, Kizilderililerin flutu kesfedis oyksusunu anlatti. Hikaye soyle: Bir tane Kizilderili delikanli obalarindan bir kizi sever delicesine. Kizin dikkatini cekmek icin herseyi yapar. Tum yarismalara katilir, avlanir. En guclu erkegin kendisi oldugunu kiza gostermek ister. Ama nafile. Kiz oglana bir turlu yuz vermez. Yuregi bu sevdanin altinda ezilirken bir agacin altina oturur. O sirada bir agackakan bir dal dusurur ve ona bu dali yuregindeki tum sevdayi uflemesini soyler. Delikanli ilk denemesinde pek bir ses cikaramaz, ikincisinde biraz cikartir. Kus tum yuregiyle calmasini ister ve daldan dertli nagmeler dokulmeye baslar. Bu arada da kizimiz su doldurmaya nehre inmismis, su doldururken bu muzigi dinler. Ve boyle bir yurege o da asik olur. Delikanli kizin gonlunu kazandiktan sonra bu dal parcasini gomer. Ilk yapilan cogu flut kisisel bir hikayenin parcasi oldugundan gomulmus. O zamanlarda yapilan flutler yok olmus.

Konser sirasinda bol bol da Kizilderili yasam felsefesinden ornekler iceren slaytlar gosterdiler. Slaytlarda kartalin onlar icin degerini ogrendim. Kartal, gokyuzunde en yuksege uctugundan tanriya en yakin kus olarak kabul edilirmis. Bu yuzden de herseyde bir kartal figuru var. Kurt aile yasaminin semboluymus. Ayi is anneligin sembolu.



Bu arada bu grup gecen sene Konya'da duzenlenen Mistik Muzik festivaline katilmis.Konyadaki dinletilerinden de soyle bir video paylasayim.



Mevlananin su dizelerine yer verdiler gosterilerinde:
"Biz çengiz ve sen çalıyorsun.
İnleme bizden değil, sen inliyorsun.
Biz ney gibiyiz ve bizdeki ses sendendir.
Biz dağ gibiyiz ve bizdeki ses sendendir.
Biz kazanmada ve mat olmada satranç gibiyiz.
Kazanmamız ve kaybetmemiz sendendir."

Dogrusu ingilizce versiyonu daha guzel:
We are as the flute, and the music in us is from thee;
we are as the mountain and the echo in us is from thee.

We are as pieces of chess engaged in victory and defeat:
our victory and defeat is from thee, O thou whose qualities are comely!

Who are we, O Thou soul of our souls,
that we should remain in being beside thee?

We and our existences are really non-existence;
thou art the absolute Being which manifests the perishable.

We all are lions, but lions on a banner:
because of the wind they are rushing onward from moment to moment.

Their onward rush is visible, and the wind is unseen:
may that which is unseen not fail from us!

Our wind whereby we are moved and our being are of thy gift;
our whole existence is from thy bringing into being."

Benim favori grup elemaninimdan da su parcayi paylasayim:



Grubun myspace sayfasi iste su

hayat gulerken aglatir

hayat gulerken aglatir, severken ihtiyarlatir.... gonul sever sever bikar, gonul gonulleri yikar

Seyyan hanimdan gelsin!!!


Hazir eskilerden bu tangoyu yayinlamisken, dun aksam gittigim Tango Fire Company grubunun muthis performansindan da bir videoyu yayinlayim. Gosterilerini zevkle izledim. Teatrel tarzda bir dans gosterisiydi. Astor Piazzola'un,Juan Carlos'un muzikleriyle Arjantin tangolari yaptilar. Cok tutkuluydu danslari. Nedense tango nostaljik bir hava yaratiyor bende ve aski hatirlatiyor. Ama tangodaki ask boyle huzurlu bir iliskinin aski degil. Boyle tutkulu, kavgalarla, kiskancliklarla dolu bir ask olmali.



Her neyse tango guzeldir, hicbir zaman boyle dans edemeyecegimi bilmekse aci!!!

(Yasakli blogspot'da yazip, neredeyse 3 yil yasakli kalan youtube videolari yayinlamak!!! Her yasakta benden daha da uzaklasan bir ulke!! Dusunce ozugurlugunun olmadigi, yayin ozgurlugunun olmadigi, gazetecilerin hapiste oldugu, bloglarin yasaklandigi, insanlarin yaraticiliklarinin kosteklendigi, insanlarin kendi dilinde konusmasinin yasaklandigi, gencecik kizlarin tore cinayetleriyle olduruldugu bir ulke.  Elveda Turkiye okurlari. Sizlere evlilik programlari ile dolu tv kanallariyla, magazin haberleri ve basi kesilen genc kiz haberleri ile dolu gazetelerle bol sabirlar!!! Belki birgun hepinizle ozgur bir ulkede tekrar bulusuruz ve tango dinleriz!!! )

Dogal yasamlarinda Hayvanlar

Costa Rica'nin tropikal ormanlarinda bol bol hayvan gorduk. Bunlarin cogunu daha once hic gormemistim.

Costa Rica denilince ilk once maymunlar geliyor akla. Bir daldan otekine atlayan, cigliklar atan oyunbaz hayvanlar onlar. Cogu zaman agaclarin en tepesindeler. Farketmek pek de kolay degil. Biz onlari gorme umudumuzu kaybettigimizde yere dusen birkac yaprak farkettik. Yukarilara bakarken bir hareketlenme farkettik ve beyaz suratli maymunu gorduk sonunda. O agacin altinda biraz oturalim dedik. Maymun da bizi farketti asagilara inmeye basladi ve bizim muzlari goturdu. Dogrusu ben hafif tirstim bu maymundan. Iste burada maymun kardes.

Simdi bu maymunlar agaclarin tepesinden meyveleri dokuyorlar. Yere dokulenleri agouti diye su hayvan yemekte. Kuyruksuz sincabi animsatmakta bu hayvan.

Ormanin cikisinda coati denilen su hayvani gorduk.

Yine ormanin yuksek agaclarinda Sloth denilen tembel mi tembel bir hayvan yasamakta. Cogu insan bu hayvani pek sevimli bulmakta. Oyuncak Slothlar cok fazla alici buluyordu Costa Rica'da. Cok tembel olduklarindan ve pek hareket etmediklerinden bu hayvanlari gormek cok zordu. Bir de tutunduklari dallarla kendi rengi neredeyse ayni. Uzun el tirnaklariyla devamli kendini kasiyor.Yorulup oturtugumuz bir anda yukarilara bakinca kesfettik.

Ormanda tabii bol bol surungen gorduk. Ormanin girisinde bir tane iguano ile karsilastik. Bunun cok daha buyugunu de gorduk ama onun fotografini cekemedim.

Tabii bol bol selender, kertenkele cinsi de gorduk ormanlarda. Bunlari gormek hakikaten muthis bir yetenek gerektiriyor, ustunde bulunduklari ortamla neredeyse ayni renkteler. Ormandaki cogu hayvan oyle. Umdugumuzdan cok daha az hayvan farkedebildik ormanlarda.

Costa Rica'da rengarenk kelebekler var. Boyutlari devasa. Ama hic bir yerlere konduklarini gormedim, o yuzden de cekemedim fotograflarini. Onun yerine bir tirtil geliyor.

Costa Rica tam bir kus cenneti. Ormanlarda rengarenk kuslar yasiyor. Ama yine biz pek birsey goremedik. Rehberler sabahin kor vakitlerinde veya aksamlari tur duzenleyip bunlari turistlere gosteriyor. Biz hicbirine katilmadigimizda su kuslarla idare ettik.

Vahsi hindi

Hummingbird (Sinek kusu)

Surada da iki saniyelik hummingbird videosu. Uzun olan video maalesef bulanik cikmis.

Sazliklardan havalanan balikcillar

Insanlarin olgunlasmasi icin astiklari muzlara gelen su kuslar

Ve benim icin nedense en korkuncu olan akbaba. Su kusun ihtisamina bakin.

Bu akbabayi gordugumun gecesi, ruyamda bunlar bana saldirdi pek korkunc bir ruyaydi. Otobusle bir yere giderken de 15-20 akbabayi bir kopek olusu yerken gorduk, epey etkileyici(hafif urkunc) bir goruntuydu.

Bir tane de Toucan diye bir kus gorduk, daha dogrusu gagasini gorduk, govdesini goremedik. Ama ormanin en renkli hayvanlarindanmis. Iste bir fotografi. Bu benim fotografim degil.

Bunun haricinde karinca ordularina da rastgeldik, bazilari kirmizi govdeliydi, bize saldirmadan kactik bulunduklari bolgeden. Yilan yuvalari da gorduk bir iki. Bir yilanin suzulup yuvasina hizlica girmesine denk geldik. Ben sadece suzulusu farkettim, yilani goremedim.

Yagmur ormanlarinda jaguarlar da yasiyormus, ben sahsen gormedigime uzulmedim:) Cogu kusu da sadece duyduk ormanda. O jungle icinde kucucuk yesil bir kusu gorebilmek samanlikta igne aramak gibi. Mesela kirmizi gozlu 2 santimlik bi kurbaga cok meshur ama yapraklarin altinda olurmus, yani o kurbagayi gorebilmek imkansiz gibi.

Sonuc: Dogadaki hayvanlari, oyle hayvanat bahcesindeki gibi zink diye goremiyorsunuz. Ilk iki gun yagmur ormanlarinda hic hayvan goremedik. En son gittigimiz Manuel Antonia Dogal parkinda cogu hayvani gorduk. Hayvanlar, doganin renkleriyle muhtesem bir sekilde kamuflaj oluyorlar. Kendilerini korumada cok basarililar. Sessiz olup hareketsiz durunca hayvanlar sakin oluyor ve kendini gosteriyorlar. Cok fazla da korkmaya gerek yok, her can bir sekilde kendini koruyor ve yasama gayretinde. Oyle insanlar gelsin de saldirayim demiyorlar.

Costa Rica'dan izlenimler

Costa Rica'daydim, dondum. Orta Amerika'da hem Pasifik'e hem Atlas okyanusuna kiyisi olan, her bir bolgesinde yagmur ormanlari bulunan, volkanlari hala aktif olan bir ulke Costa Rica. En guzel yani Turklerden vize istememesi. Ilk kez vize pesinde kosmadan bir ulkeye gitmenin rahatligini yasadim.

Dili Ispanyolca. Cogu insan Ingilizce konusmuyor, bu hosumuza gitti. Yabanci bir ulkede oldugumuzu hissettik. Insanlari genelde cok arkadas canlisi. Ulke cok Amerikanlasmis. Hatta obezlesmis. Halk da ne zengin ne fakir orta halli.

Yemek kulturu cok zayif. Cok fazla fast-food restorani var. Kalvaltida siyah fasulyeli pirinc pilavi yeniyor. Marketler de Amerikan mallari ile dolu. Tropikal meyve yemekten bir hal oldum. Bizim normal meyveler(elma-armut-portakal vs..) ve sebzeler orada cok pahali. Muz, mango, ananas, avakado ve adini bilmedigim onlarca meyvenin tadina baktik.

Amerika'ya yakin olmasindan kaynakli cok fazla Amerikan turist var. Ama Avrupa'dan da cok fazla turist vardi. Turistlere 3 kurusluk sey 15 kurus oluyor. Bize Amerika'dan daha pahali geldi. Ulkeden cikarken cikis vergisi odedik. Turistleri soyup sogana cevirmede cok basarililar. Tur rehberleri ve taksi soforleri ac gozlu. Ama onlarin haricinde diger insanlar yardimsever.

Ekvator'da olmasindan mutevellit yaz kis 12 saat gunduz 12 saat gece yasaniyor. Hayat hergun 6'da basliyor. Aksam 6'da gun batiyor. Kis saati uygulamasi diye birsey yok tabii.Ocak Subat oranin Temmuz Agustos'u gibi. Havalar 30 derece civariydi. En kalabalik sezon simdiymis.

Hayatimda gordugum en siddetli gel-gitleri (med-cezir) burada gordum. Deniz neredeyse 50 metre geliyor. Esyalari denizden 20 metre uzakliga koymustuk, 15 dakika icinde deniz bizim esyalari sirilsiklam etmisti. 

Biz San Jose-Monteverde-La Fortuna-Manuel Antonia National Park-San Jose rotasini izledik. Monteverde'de yagmur ormanlarini, La Fortuna'da aktif volkani, Manuel Antonia'da doga parki ve plajlari ziyaret ettik. San Jose baskenti, orada zaman gecirmek de guzeldi.

Her sehri ayri ayri yazmayi planliyorum.

Birkac Oskar adayi film

Oscar adaylari aciklandi bir bir. Odule aday gosterilen cogu filmi izlemisim. Filmlerin bir ustunden geceyim dedim.

Social Network: Bu filmi izledikten sonra facebook uyeligimi iptal ettim. Bu kadar ruh hastasi bir adamin sahip oldugu bir siteye uye olmayi bunyem kabul etmedi. Zaten Facebook'un artik cilki cikmisti, bahane ariyordum cikmak icin. Herneyse, filmde Jesse'in performansi iyiydi. Zaten hizli konusan bir tip. Normal davranislari Mark'tan pek farkli degil. Ciktigi programlarda da konusmadan bihaber. O yuzden ne kadar iyi oynamis bilemiyorum. Zaten Mark da kendisi gibi bir tip. Kisisel sinirlarini astigini dusunmuyorum bu rolle. Justin Timberlake 'sinir bozucu Sean Parker' rolunu gayet iyi oynamis bence. Allah beni bu Sean Parker ve Mark Zuckerberg gibi tiplerden uzak etsin. Film,  avukat dizileri standardinda bir filmdi. Bizim labda sosyal aglarla ilgili arastirmalar yapiyoruz, o yuzden tum arkadaslar hemen gormek istedi filmi ama herkeste bir hayal kirikligi.10 uzerinden 5 veriyorum.

127 saat: Simdi bu filmle cok fazla kisisel iliskilendirme yapabilirim. Neredeyse, ben de her hafta dogada yuruyusu (hiking) yapiyorum. Baska her tur doga sporuna da az cok karistim. Filmi, sehrin doga yuruyusu grubuyla izleyecektim. Ama cogu uye, "bu tur bir salaklik yapan bir adamin oykusune para vermem" gibi cok sert elestiriler getirdiler. Ben de onlar para vermiyorsa ben de vermem dedim, gitmedim. Bu Aron Ralston zamaninda cok unlu olmus ve bu isi yapan insanlardan da cok elestiri yemis. Doga'da belli patikalar var burada, bu patikalardan cikmak etik degildir. Hele bu patikalarin disina tek basina kimseye haber vermeden cikmak hic akil kari degildir. Bu yuzden yaptigi cok yanlis. Filme gelecek olursam. Utah goruntuleri super. Utah'da Monument Valley'e gitmeyi ben de cok istiyorum. Umarim gidebilirim bir iki yila kadar.

Filmde Aron'un yasadigi duygular ve gecmise donusler cok iyi yansitilmis. Bazen, korkunc birsey olur, buyuk bir kaza gecirirsiniz kucuk bir hata ile. Beyniniz devamli o hatadan bir iki saniye oncesine gitmek ister, o zamana gidip o hatayi yapmamayi istersiniz. Tekrar tekrar yasarsiniz o birkac saniyeyi. Olayin oncesine gidersiniz, son 15 dakikayi analiz edersiniz, o gun olanlari analiz edersiniz. Beyniniz, kazayi degistirmek icin her turlu senaryoyu uretir. Soyle yapsam, boyle olmayacakti, dersiniz. Zaman duygusunu kaybedersiniz, kabuslar gorursunuz. Anlik tesadufleri bir bir degistirmek istersiniz. Bazen araba'da solunuza bakmazsiniz, bir araba gelip carpar, belki en sevdiginizin yasamina mal olur o saniyelik hata. Bazen sinavda baslangicta yaptiginiz kucuk bir hatadan dolayi sifir alirsiniz, beyin o hatayi duzeltmeye calisir. Ayaginizi bastiginiz yer bazen size oyun oynar ve olumle yuz yuze gelirsiniz. Iste bu geri donme anlari, pismanliklar, kriz anindaki yaklasimlarimiz, filmde cok cok guzel aktarilmis. Aron'un dusus anindan itibaren onun kafasindan gecenler aktarilmis film boyunca. Once sadece bir tas deyip olayi ciddiye almamasi, cikacagindan emin olmasi, zamanla o tasin 360 kilo oldugunun bilincine varip cikamayacagini anlamasi, o tasin agirlastikca agirlasmasi, kabuslari, hayatinda yaptigi hatalarina donusleri, olumu kabullenmesi, kolunu kesmesi cok guzel anlatilmis. Bu filmi, gonul rahatligiyle psikilojik gerilim kategorisine sokabiliriz. Gercek Aron'un videosunu koyacaktim da, yasadiklarini anlattigi videoyi izlemeye yuregim dayanmadi. Velhasil guzel bir film. Tavsiye edilir.

Inception: Bu filmin IMDB'nin ilk 10'unda olmasina inanamiyorum. Simdi bazi aksiyon filmleri vardir, kendi icinde tutarlidir, bir amaca hizmet ederler. Mesela, ayni yonetmenin (Christopher Nolan) Batman filmini cok sevmistim, Joker'e hayran kalmistim. Ama bu film ne amaca hizmet ediyor anlamadim. Ruya icinde ruya. Ruyalardan fikir calma. Ruyalar araciligiyla beyinlere fikir yerlestirme. Ben de ruyalari sevdigimden izleyim bari demistim filmi. Ama hic sevemedim. Filmin amaci, yakinda olecek zengin bir adamin oglunun kafasina 'babanin sirketini farkli yonet' gibi 'kimseyi ilgilendirmeyecek' bir dusunceyi asilamak. Zaten boyle sacma bir amac bulduklarindan filmden bastan koptum. Diger aksiyon filmleri dunyayi kurtarmaya falan calisiyor, biraz daha anlamlilar. Her neyse, Juno'daki hamile kizimizi da ruya mimari olarak hic goremedim. Hicbir inandiriciligi yoktu. Zaten yapa yapa, kayak merkezi dizayn etmis. Diger oyuncularin da bazilarina ne gerek vardi diye dusunmeden edemedim, Yusuf mesela. Filmde, sevdigim nokta baslangictaki birkac mimari iluzyondu. Bir de, islamda da mevcut olan "bu dunya fani, bir ruyada yasiyoruz, asil yasam biz oldukten sonra basliyor" dusuncesinin hakim olmasi. Oldugunde ruyadan gercek yasama gececegine inaniyorlar filmde. Filmin alternatif bitisini "how should've ended" komik bir sekilde anime etmis. Bazen bu alternatif bitisler beni gulduruyor.



Simdilik bu kadar yazayim.

kus gunlugu

Bugun hava guzeldi. Ben de doga yuruyusune ciktim. Kus cennetimsi bir yer var bir parkin icinde, bugun orada yuruyus yaptim. Irmak kenarinda oldugundan kuslar seviyor o bolgeyi. Doga, bu aralar cok olu oldugundan cok fazla kus yoktu. Ama yine de su kuslari gordum.

-Kirmizi govdeli agackakan. Ilk kez goruyorum bu kusu. Pek guzeldi. Gunun en guzel surpriziydi bana.

-Mavi balikcil: Nehir kenarinda kocaman kanatlari ile suzulmesi muhtesemdi. Gordugum en guzel kuslardan biri kesinlikle.

-Cardinal: Bu kus bizim universitenin de sembolu ayni zamanda. Okuldaki her birseyin ustunde bu kus var. Gagasina yakin siyah bir bolge. Bu bolgeden oturu pek bir kizgin gozukuyor. Ama cok sevimli. Sesi de muthis.

-Normal agackakan: Cocuklugumun cizgi filmlerinde neden agackakan olurdu sorusuna ABD'de yanit buluyorum. Amerika'nin dogal yasaminda cokca karsilaniyor agackakanlara. Turkiye'de hic gormemistim. Bu kus oyle kendini cok gostermiyor. Doga yuruyusunde bir agacin kakilma sesini duyuyorsunuz. Saga, sola, havaya bakiyorsunuz, bir turlu goremiyorsunuz. Gagasiyla hic durmadan agaclara delikler aciyor.Orman muziginin bir parcasi, onun agac kakmasi.

Sonsoz: Kuslar en sevdigim hayvanlar. Onlarin sesi olmayan bir dunya ne kadar tek duze olurdu. Iyi ki varsiniz kuslar.