Uzun bir ara sonra bloguma yeni bir giris yapmanin mutlulugunu yasiyorum. Turkiye'ye gidisler ve donusler hep sarsici olmustur benim icin. Ama bu kez cok etkilenmedigimi soylemeliyim. Turkiye'yi her ne kadar sevsem de, kendi evimde ve kendi yasam duzenimde olmanin rahatligini ozluyorum oradayken. Ayni zamanda orada kendimi cok yabanci hissediyorum. Sanirim tamamen dondugumde oraya, bu yabancilik duygusu uzun bir sure gitmeyecek. Insanlar arasindaki iletisim kodlari, konusma bicimleri, insanlar arasi gruplasmalar beni cok rahatsiz ediyor orada. Burada daha cok kaldikca, buradaki insanlarin hayata ve diger insanlara bakis acilari kiyisindan bucagindan beni de yakalamis, degistirmis. Her gidis, bu degisimi biraz daha goz onune koyuyor benim icim.
Tatilime geri donecek olursam, bu tatilim cok asiri yogun gecmedi. Istanbul, Sivas, Dalyan-Gocek haricinde bir yere gitmedim. Bunda en buyuk etken, artik yolculuklarin beni cok yormasi. Ucak rotorlari, otobuslerle saatlerce bir yerlere gitmek cok yoruyor beni artik. Cok yaslandim, bunun bilincindeyim:) Bu kadar az gezmeme ragmen tam 60 saatim otobus yolculuguna gitti Turkiye'de. Turkiye'ye gidis ve donuste toplam rotarlarla birlikte 52 saatim ucaklarda ve havaalanlarinda gecti. Uzun sure yerimden kipirdamam bu yorgunlukla herhalde. Asagidaki foto, bir otobus yolculugumdan.
Turkiye'de uzun yol otobus soforlerinin yolda sigara icmesi yasaklanmis. Bu sebeple otobusler her saatte bir mola veriyor. Cok sinir bozucu. Sigara yasagi sebebiyle acik hava mekanlar acayip artmis, kisin ne olacak bu mekanlar merak icindeyim. Turkiye'nin en onemli gundem maddesi kesinlikle bu yasak. Bunun haricinde her bir yerde insanlarin elinde pembe kapakli o kitap var. Hangi kitap mi, Elif Safak'in Ask'indan baska birsey degil tabii. Bu kadar populer olmasi acayip itici yapti kitabi gozumde. Bunun haricinde populer muziklere acayip yabancilasmisim, ne sarkicilari taniyorum, ne sarkilari biliyorum. Populer kultur gelip gecici oldugundan cok umurumda degil sanirim bu yabancilik.
Turkiye duraklarindan ilki Istanbul'du. Kalabalikligi her ne kadar soguk dus etkisi yapsa da guzelligiyle buyuleniyor insan tabii. Bu sefer cok kisitli kaldigimdan cok fazla yeni yer goremedim, ama yine de sevdigim cogu seyi yaptim sanirim.
Istanbul'dan sonra Sivas'a cevirdim rotami. Kardesim evlendiginden cogu zamanimiz onunla gecti orada. Ama yine de Sivas'in kirac koylerinden birine bir ziyaret yaptim ve guzel fotograflar cektim. Bir sonraki yazimda bu fotograflari koyarim. Simdilik geleneksel kiyafetlerle bendenizden bir parca koyayim.
Turkiye tatilinin son demlerim Ramazan'la kesisti. Dalyan'in camisindeki teravih namazindan bir fotograf bu da.
Yine tatilimin son demlerinde bol bol otobus yolculugu yaptigimdan terminallerdeki asker ugurlama torenlerine denk geldim. Bu foto Yatagan'dan bir asker ugurlamasi. Once davul zurna esliginde harmandali oynuyorlar asker adaylari, daha sonra vedalasiyorlar sevdikleriyle tipki benim yaptigim gibi.
Turkiye'ye gidince denizde yuzmesem kendimi suclu hissederim herhalde. Akdeniz'in o turkuaz sularinda yuzmeyi cok seviyorum. Bu seferde Dalyan-Gocek arasinda deniz tatilimi yaptim. Dalyan'i duydugum ovguler kadar begendigimi soyleyeyemem. Bir kere Dalyan'da deniz yok. Yaninda irmak var, bu irmakta denizle birlesiyor. Bur birlesim Iztuzu plajinda oluyor. Bu plaja gitmek icin de 45 dakika tekneye binmek gerekli. Iztuzu haricinde de baska deniz imkani yok. Yani deniz tatili icin cok fazla alternatif sunmuyor Dalyan. Camur banyosu da ne kadar cazip gelir her kula bilemem. Yine de sevimli bir turizm kasabasi diyebilirim Dalyan icin. Kafa dinlendirici diyebilirim. Cogunlugu Ingiliz bayanlardan olusma turist grubunun. Kadinlar plaji diye Dalyan'in plajlarina gidilebilir cok rahat. Gocek'in sulari da lacivertimsi, guzel sular. Ama baliklar pek yoktu, yuzdugum koylarda. Baliklarla oynamadan dalmak cok anlamsiz geldi. Yine de yillik deniz ihtiyacimi Gocek'in koylarinda giderdim diyebilirim. Asagidaki fotoda Dalyan'dan bir kesit.
Turkiye'de bol bol simit, gozleme, borek yedim. Sanirim yillik gozleme miktarimi asacak kadar yedim. Umarim bu sene de canim delicesine gozleme cekmez buralarda.
Yine otobus yolculuklarim sirasinda, guzel bir gunes batimina sahit oldum Bursa civarlarinda. Turkiye'de cektigim son fotografim buydu iste.
Henuz yol yorgunlugunu atamadigimdan biraz oylesine bir yazi oldu, sevgili blog okurum. Daha sonraki yazilarimda, hem yazi yazmaya biraz daha isinmis olurum, hem de daha acilmamis fotograflarimi sunabilirim burada.
